SadmanStanding

ดูหนังแบบแฟนเกิร์ล...is mean ดูหนังของดาราที่เราชอบ

ตูก็มีดาราที่ตูชอบกะเค้าแล้วนะว้อย เกิดมา20ปีเพิ่งจะมีอย่างจริงจังจริง ๆ ก็คราวนี้นี่แหละ เพิ่งจะพูดได้เต็มปากว่าตูชอบมันนะเว้ยเฮ้ย เป็นแฟนเกิร์ลของเอ็งนะเว้ยก็คราวนี้แหละ (/ตบบ่าแอรอน) ดีใจป่าว ดีใจอ่ะดิ ฮิฮิ้ววว (/โดนตบเสยคางแบบเรื่องมีตบิล)

ดังนั้นอน่าแปลกใจถ้าบล็อกจะอัพเดทโดยมีชื่อหมอนี่โผล่มาอยู่เรื่อย ๆ

กำลังรวบรวมผลงานของแอรอนด้วย เลยพยายามหาหนังมาดูทุกวิถีทาง ทั้งหาแผ่นทั้งโหลดบิท (บางเรื่องมันหาในไทยไม่ได้จริง ๆ เลยต้องโหลดเอา) กระนั้นมันก็ยังหนีไปเล่นละครเวทีมั่ง ซี่รีย์มั่งให้ตูตามลำบากอีก ล่าสุดยังหนีไปถ่ายแบบด้วย อา...อีแอรอน...ทำไมเป็นคนแบบนี้(/บ่นแล้วก็นั่งเก็บรูป)

(รูปล่าสุดที่ไปถ่ายแบบมา สมกับเป็นการถ่ายแบบ หล่อเวอร์...)

พูดถึงการแสดงของแอรอน เอ็กฮา์ร์ืด

เรื่องเสน่ห์ในการแสดง...ส่วนตัวคิดว่าอยู่ที่สายตา(ตาแป๋ว ๆ มั่ง บางทีก็ทำตาตี่ ๆ มั่ง) น้ำเสียง (พูดจาชัดเจน แยกเสียงที่ใช้ได้ดี รวมทั้งวิธีพูด และเป็นคนเสียงเพราะพูดจาน่าฟังด้วย ยังเคยได้งานพากษ์เสียงสารคดีด้วยล่ะ(รับงานแปลก ๆ อีกแล้ว แล้วตูจะไปหาตามฟังได้ยังไงล่ะทีนี้...))

และที่พิเศษคือ เขามักได้รับบทตัวละครที่ดูภายนอกคล้ายกัน แต่ภายในต่างกัน และเขาสามารถเปลี่ยนข้างในที่ว่านั่นได้ ตัวอย่างเช่น...ร้ายแบบทูเฟซ กับร้ายแบบตัวร้ายในเพย์เช็ก ก็จะต่างกัน ถึงจะร้ายแต่ทูเฟซดูซื่อกว่าเยอะ ในเพย์เช็กจะดูมีแผนการแยบยลกว่า ความงี่เง่าจากเรื่องมีทบิลกับงี่เง่าแบบในเนิร์ดเบ็ตตี้ก็ต่างกัน พอเล่นในเนเวอร์วอซก็ดูเด็กลงได้ด้วย ทั้งสายตา การแสดงออกแม้กระทั่งฉากจูบในทุก ๆ บทที่ได้รับก็จะต่างกันมาก

จูบอย่างอ่อนโยนในเนเวอร์วอซที่ดูเหมือนจูบของเด็ก ๆ จูบอย่างซื่อตรงต่อความรู้สึกและมีเสน่ห์แบบในTDK จูบอบอุ่นและโหยหากันและกันในNo Reservations ทั้งหมดสามารถสื่อความเป็นตัวละครนั้น ๆ ได้

รอยยิ้มเป็นอีกจุดที่เห็นได้ชัดมาก ๆ เทียบรอยยิ้มจากเรื่องมีตบิล กับTDK แล้วก็เนเวอร์วอซสิ ต่างกันจริง ๆ นะ (มีตบิลนี่เห็นชัดมาก)

คิดว่าเยี่ยมมากเลยที่เขาเป็นนักแสดงแบบนั้น ถึงหลายบทจะคล้ายกันแต่แยกแยะได้นี่มันน่าทึ่งจริง ๆ ถึงจะไม่ได้เป็นดาราโดดเด่นอะไรมากแถมอายุเข้าเลข4แล้วก็เถอะนะ

เรื่องบทที่ถนัด ส่วนตัวแล้วมองแล้วแบ่งเป็น3แบบคร่าว ๆ (เท่าที่เคยดูมานะ) คือ

1. แนวใส่สูทผูกไทด์หล่อเหลาดูดี คาแรกเตอร์มักมีความน่าเชื่อถือ ซีเรียสจริงจังกับอะไรสักอย่างหรือมีอุดมการณ์ เช่น TDK - Thank You for Smoking - The Black Dahlia แต่อย่างแบล็กดาเลียจะเล่นบทร้ายหน่อย อารมณ์ฉุนเฉียวง่าย แต่ก็ยังดุสุขุม อันนี้เป็นแนวแรก (ไม่รู้ทำไม เล่นแนวนี้ทีไรมักผิดหวังเรื่องรัก ไม่งั้นก็ไม่มีใครข้างกายเท่าไร TDKก็เสียคนรัก แต๊งกิ้วก็ดูเหมือนจะหย่ากับภรรยา แบล็กดาเลียเมียก็ทำท่าจะมีชู้อีก บัดซบจริง ๆ )

2. แนวติงต๊อง แต่ต่อให้ต๊องยังไงเขาก็ไม่ได้รับบทต๊องหลุดโลกไปเลยหรอกนะ ถึงต๊องหรืองี่เง่าแต่ก็ยังมีสติบ้าง เช่น มีตบิล - Nurse Betty ถึงอย่างนั้นก็ยังเข้าถึงบทอยู่ดี ต่อให้ต้องเพิ่มน้ำหนักจนลงพุง ทำท่าลุกลี้ลุกลนอยากกินโดนัท พูดคำหยาบรัวเป็นไฟ หรือร้องไห้น้ำมูกยืดก็เถอะ แอรอนทำได้ทั้งนั้น...ทำได้ไงเนี่ย...บัดซบจริง ๆ เลยแกเอ๊ย

3. แนวชิว ๆ เซอร์ ๆ แต่ได้ใจ ประมาณ No Reservations นี่เลย ในเนเวอร์วอซก็ใช่(แต่เนเวอร์วอซนี่ต้องให้พิเศษหน่อย เพราะแอรอนดูเด็กอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน) เรื่องErin Brockovichยังไม่ได้ดูแต่น่าจะประมาณนี้ด้วยเหมือนกัน คาแรกเตอร์ที่ได้มักจะอบอุ่นหน่อย และมักเป็นบทพระเอก...ประมาณว่าต้องดูดีเพราะต้องเป็นคนกุมหัวใจนางเอกด้วยไงล่ะ

ถ้าได้บทนอกเหนือจากนี้ เรียกได้ว่าเป็นการพลิกบทบาทแล้วล่ะ

สิ่งที่มักจะมีในบทที่แอรอนได้รับ (กรุณาอ่านเอาฮา)

1. เมียมีชู้ หรือมีชู้ซะเอง ไม่ก็เมียปันใจให้ชายอื่น

ไม่รู้แกเป็นอะไร มีราศีน่าโดนหญิงสวมเขาให้หรือไงถึงได้บทแบบนี้บ๊อยบ่อย ตั้งแต่เนิร์ซเบ็ตตี้ มีตบิล ยันถึงTDK ก็ตามที ในชีวิตจริงเป็นงี้ด้วยมั้ยเนี่ย...

2. ตกจากที่สูง โดนไฟเผา รถชนต้นไม้

ข้อนี้เจอมาหลายเรื่องแล้ว ตกจากที่สูงกับไฟเผาจะอยู่ด้วยกัน ส่วนชนต้นไม้เป็นอีกกรณีนึง(สองข้อแรกมักตาย ส่วนชนต้นไม้จะไม่ตาย) ทำไมผู้กำกับชอบให้แกเจออะไรแบบนี้อยู่เรื่อยฟะ...

3. ฉากจูบ เลิฟซีน

ถ้าได้เล่นเป็นตัวเด่นหน่อย ไม่ถึงกับโคตรตัวประกอบ ก็น่าจะมีฉากจูบอยู่บ้าง(บางทีก็ไม่มี แต่กลายเป็นฉากตื๊ดไปเลย) อาจเพราะเป็นคนเล่นฉากจูบได้ดีก็เป็นได้ เล่นเลิฟซีนเก่งก็น่าจะใช้ให้เป็นประโยชน์สินะ... (ฉากจูบเล่นดี แต่ฉากตื๊ดก็ธรรมดา ๆ นะ)

4. เป็นบทที่ได้ลงหนังสือพิมพ์ ไม่ก็ขึ้นป้ายอะไรสักอย่าง

ในTDKนี่เพียบ ป้ายหาเสียง หนังสือพิมพ์ อะไรต่อมิอะไรมีให้ควั่ก ในเพย์เช็กก็ลงหนังสือพิมพ์ ในมีตบิลก็ได้ขึ้นป้ายใหญ่ ๆ อืม....

จากสี่ข้อนี้ ควรมีข้อใดข้อหนึ่งเป็นอย่างน้อย ถึงจะเป็นหนังที่แอรอนเล่น แต่ไอ้2ข้อแรกมันบ่อยไม่ไหวอีกแล้วนะ...จริง ๆ แล้วผู้กำกับเขาเกลียดนายหรือเปล่าน่ะแอรอน...หา?

เข้าเรื่องซะที วิจารณ์แบบแฟนเกิร์ลนะ เอาตั้งแต่เรื่องแรกที่ได้ดูเลยละกัน(มีสปอยล์บ้าง แต่จะพยายามไม่สปอยล์ นอกจากส่วนการแสดงของแอรอน)

The Dark Knight (2008)

รับบทเป็นฮาร์วี่ย์ เดนท์ หรือทูเฟซ

เป็นเรื่องแรกเลยที่ได้ดู และเป็นผลทำให้ชอบแอรอนเลยล่ะ

หนังดีมาก ๆ ประเภทเต็ม10ควรให้100...คือ หนังปกติก็ออกมาดีเราก็คงให้เต็มแล้ว แต่เรื่องนี้มันมีอิมแพ็คด้วย ควรให้เกินกว่านี้อีก...

สำหรับเรื่องนี้อาจไม่มีเซอรวิสของแอรอนมากมายอะไร แต่ก็นับว่าเป็นบทที่ดีมาก ๆ สร้างความประทับใจได้มาก เป็นบทที่ใช้แอรอนได้คุ้มค่าสุด ๆ เพราะรวมทุกอย่างที่เขาถนัดเอาไว้เลย ตั้งแต่การใช้สายตา น้ำเสียง วิธีพูด สวมสูทผูกไทด์ เป็นบทดูน่าเชื่อถือ มีฉากโรแมนติก ฉากจูบ ฉากกวน ๆ สรุปแล้วเป็นบทที่ึดึงข้อดีของเขาออกมาได้ทั้งหมด เว้นอย่างเดียวคือการเล่นบทบ้า ๆ งี่เง่า ที่เขาก็ถนัดด้วยเหมือนกัน แต่มันคงไม่เหมาะกับเรื่องนี้อยู่แล้วล่ะ...

นับความน่าดูแล้ว น่าดูทั้งหนังและบทของแอรอนจริง ๆ อยากให้ไปดูที่โรงจริง ๆ นะเนี่ย

ฉากbest - เยอะ แต่เอาสุด ๆ แล้วให้2ฉากที่เด็ดจริง ๆ คือฉากตะโกนชื่อเรเชล กับ ฉากเอาปืนจ่อตัวเองตอนหลัง แต่ถ้าเอาแบบการแสดงคู่ ฉากปะทะโจ๊กเกอร์ในโรงพยาบาลก็ชวนจิ้นไม่น้อยเลย

คะแนนสำหรับหนัง : 10/10

หนังอะไรวะ ดี๊ดี ช๊อบชอบ เชียร์ออกนอกหน้ามาก ๆ ให้เกิน10เลย 10นี้เป็น10คุณภาพจริง ๆ ถ้าเป็นเกรดตูก็ให้A+++น่ะ ออกนอกหน้ามั้ยล่ะ...มันมีอิมแพ็คเฟ้ย...

คะแนนสำหรับแอรอน : 10/10

รวบรวมข้อดีของแอรอนไว้หมด บทก็น่าสงสารจนสะเทือนใจ เล่นได้เข้าถึงอารมณ์ มีตัวบทหนังโดยรวมดี ๆ คอยส่งให้อีก ฉากจูบก็น่ารักแม้นางเอกจะไม่ได้สวยโดนใจอะไรก็ตาม สรุปแล้วกับเรื่องนี้จะไม่ให้แอรอน10ก็กระไรอยู่ นี่ก็10คุณภาพเหมือนกัน เล่นดี แต่เจอรัศมีเบลกับฮีทกลบไป อันนี้ก็ช่วยไม่ได้จริง ๆ เบลเขาหล่อแถมเป็นพระเอก ส่วนฮีทก็แสดงได้ดีเยี่ยมขนาดนั้นนี่นา (ที่พูดนี่ตูเป็นแฟนคลับแอรอนจริง ๆ หรือเปล่าฟะ...)

เสียดายอีกอย่างคือหนังมันมืด สีตาสวย ๆ ของแอรอนที่เราโคตรชอบเลยเห็นไม่ค่อยชัด ยิ่งดูในจอทีวีจะยิ่งมองไม่เห็นเลย แต่แววตายังเห็นอยู่นะ ที่สำคัญ เรื่องนี้ผมพริ้วนุ่มน่าจับมาก ๆ (ตอนซูมผมด้านหลังแฟนเกิร์ลหัวใจจะวาย...) ใช้แชมพูอะไรแนะนำโนแลนด์ผู้กำกับมั่งนะ รายนั้นต้องรีบดูแลเส้นผมมั่งแล้ว...

Thank You for Smoking (2006)

รับบทเป็นNick Naylor เป็นพระเอกเลยทีเดียว

เรื่องที่2ที่ได้ดู ดูเรื่องนี้ในยูทูป (อยากดูแบบแปลด้วย ในไทยมีนะแต่มันคงนานแล้วหาดูยาก) ไม่ค่อยดูเรื่องแต่จับใจความได้ หนังสนุก ทุนต่ำแต่งานออกมาดี เป็นบทแนวกวน ๆ สมราคาแอรอน พูดทั้งเรื่องถ้าดูต่อเนื่องแบบรู้ว่าพูดอะไรกันก็คงสนุกดี ขนาดฟังออกแบบงู ๆ ปลา ๆ ก็ยังพอสนุกไปด้วยได้ ประเด็นหนังและการนำเสนอก็น่าสนใจซะด้วยสิ สรุปแล้วนอกจากดูแอรอน ดูตัวหนังไปก็ไม่ได้เสียหายแถมได้กำไรด้วยนะ คุ้มดีทีเดียว

แอรอนในเรื่องนี้น่ารักและเป็นอีกบทที่ดึงจุดเด่นนึงของแอรอนออกมาได้ชัดเจน นั่นคือการเล่นบทพูดจากวน ๆ และวิธีการพูดที่น่าสนใจ ฟังได้เรื่อย ๆ (คนเสียงเพราะมันได้เปรียบอย่างนี้นี่เอง) ให้เทียบกับบทฮาร์วี่ย์แล้ว บทฮาร์วี่ย์ดูจะเอาจริงเอาจังกว่าเยอะ รายละเอียดก็ต่างกันอยู่นะ แค่สไตล์ภายนอกมีความคล้ายคลึงเท่านั้นเอง

พูดถึงเซอร์วิสสำหรับแฟนเกิร์ล ถ้าอยากดูแอรอนพูดเรื่อย ๆ เรื่องนี้เหมาะ มีฉากถูกคนร้ายจับขึ้นรถแล้วกระชากเสื้อเปิดออกด้วย (พรวดดดดด ตอนดูถึงกับ อ๊ากซ์~~~~ ทำอะไรแอรอนน่ะ อ๊าาาา ไม่นะไม่) แล้วก็มีsex sceneด้วย แต่ก็ไม่ได้มีอะไรมาก(ข่าวว่าสามีคนแสดงฝ่ายหญิงสั่งตัดเพราะรับไม่ได้ จริงอ่ะ?) แต่ที่เด็ดเราว่าไม่ใช่ตอนเข้าฉากนี้หรอก เป็นการพูดหว่านล้อมฝ่ายหญิงก่อนหน้านี้ต่างหาก

คะแนนสำหรับหนัง : 8/10

จริง ๆ ก็ชอบนะ แต่หนังก็ไม่ได้มีอิมแพ็กอะไรมาก แต่ยังถือว่าเป็นหนังดีนั่นแหละ

คะแนนสำหรับแอรอน : 10/10

เป็นอีกเรื่องที่แจ้งเกิดให้แอรอน ได้ส่งเข้าชิงรางวัลตั้ง2รางวัลสำหรับนักแสดงนำชายด้วย เป็นบทแนวถนัด ประมาณว่าเดิน ๆ พูด ๆ และกวนตีนชาวบ้านนิด ๆ ก็เลยแสดงได้ดีอยู่แล้ว 10ควรให้เป็นมาตรฐานไปเลย บวกความลำเอียงอีกหน่อย(อย่าลืมว่านี่วิจารณ์โดยแฟนเกิร์ลนะจ๊ะ) มีอะไรนิด ๆ หน่อย ๆ มาให้ได้กรี๊ดก็ถือว่าโอเคแล้วล่ะ

ฉากbest - ดูไม่ค่อยปะติดปะต่อเท่าไร แต่ชอบฉากที่นิคเข้าไปในห้องเรียนของลูกแล้วเทียบเรื่องช็อกโกแลตกับบุหรี่นะ เจ๋งดี แล้วก็ฉากหว่านล้อมผู้หญิงก็ดี แต่ที่ว่ามาก็ยังไม่มีอิมแพ็คเท่าTDKเท่าไร สัก8คะแนนได้

Paycheck (2003)

(รูปช่างได้ใจ)

เรื่องที่3ที่ได้ดู ดูพากษ์ไทยเลยอดฟังเสียงแอรอน... เศร้า หนังสนุกใช้ได้ น่าสนใจดี แอรอนได้แต่บทเดิน ๆ พูด ๆ (อีกแล้ว) แต่มีฉากบู๊หน่อยตอนใกล้จบเรื่องก็บู๊ได้เท่ดีนะ แต่แอรอนตัวเล็กกว่าพระเอกอีกนี่สิ...(ฮา) เล่นบทตัวร้ายได้เป็นตัวร้ายซะจริง ๆ

เป็นเรื่องเดียวที่ดูมาแล้วไม่มีบทสวีทกับสาวสักเท่าไร เว้นแต่ฉากในรูปที่ได้แค่จับไหล่ แต่ก็ดีแล้ว เพราะอูม่า เธอร์แมนในเรื่องนี้ไม่สวยเล้ย...ผอมโกรกไม่มีเสน่ห์เลย ไม่อยากจะคิดเลยถ้าแอรอนต้องเล่นเลิฟซีนกับคนนี้ นางเอกเป็นสิ่งเดียวที่เราโคตรขัดใจกับหนังเรื่องนี้เลยนะเนี่ย...

สรุป ดูแอรอนก็ดี ดูหนังก็ใช้ได้เลยล่ะ

ฉากbest - ฉากลดปืนลงแล้วจ้องพระเอก พลังตาแป๋วสังหารแฟนเกิร์ลเต็ม ๆ แต่ก็ธรรมดา ๆ ซะส่วนใหญ่ สัก8คะแนนเหมือนกัน

คะแนนสำหรับหนัง : 8/10

หนังใช้ได้ อยู่ในขั้นค่อนข้างดี ดูได้เรื่อย ๆ สนุก มีลุ้น ติดตรงนางเอกนี่แหละ เซ็งเป็ดที่สุดแล้ว เพื่อนพระเอกหนวดครึ้มยังดูมีเสน่ห์กว่าเลยนะเฟ้ย! 8มาตรฐานไป

คะแนนสำหรับแอรอน : 9/10

ทีแรกจะให้8เพราะดู ๆ ไปก็ไม่ได้เล่นอะไรมากมาย เซอร์วิสก็ไม่ค่อยมี (แถมเจออาถรรพ์แอรอน ตกจากที่สูง+ไฟเผาอีกแล้ว) แต่นึกถึงฉากที่พระเอกเอาปืนจ่อ แล้วแอรอนส่งสายตาแป๋วแหววใส่แล้วมันน่าเพิ่มคะแนนให้จริง ๆ นี่มันเอาความน่ารักเข้าสู้นี่หว่าเฮ้ย ไอ้เห็ดนี่...เรื่องนี้แต่งตัวหล่อดูดีแสกข้างเยอะ ๆ แบบนี้ซะด้วยสิ

The Black Dahlia (2006)

เรื่องที่4 ซื้อมาพร้อมเพย์เช็ก จริง ๆ คาดหวังกับเรื่องนี้ไำว้สูง เพราะแอรอนดูดีมาก ๆ กะว่าต้องเป็นนักสืบเท่ ๆ แน่นอนเลย แต่มันก็ไม่ได้ขนาดนั้น แล้วยังแอบเป็นตัวร้ายอีกหน่อยนึง ที่แย่ก็คือ แอรอนเล่นดีมาก ๆ ตามมาตรฐานตัวเอง แต่หนังดันห่วยซะไม่มี พระเอกก็ไม่หล่อแล้วยังไม่มีเสน่ห์เท่าไร(เป็นตัวดำเนินเรื่อง เรื่องเสน่ห์มันสำคัญนะ) บทแอรอนเมียก็ทำท่าจะมีชู้อีก อา...บัดซบ

แต่เรื่องนี้ดีที่มีเซอร์วิสแอรอนเยอะอยู่ เช่นฉากต่อยมวยที่ดูตลก ๆ พิกลแต่ก็ดูแอรอนเอาฮาได้ ฉากบู๊แรกสุดก็เท่ ฉากส่งจูบก็น่ารักแบบฮาสุด ๆ (ส่งจูบอย่างจริงจังมากเลย สายตาแบบ กูโคตรเชื่อในสิ่งที่ทำ ไอเลิฟยูนะจ๊ะดาร์ลิ่ง ประมาณนั้น)

เล่นเรื่องนี้ดูตาตี่ลงอย่างบอกไม่ถูก ดูกร้านโลกด้วย และหน้าคล้ายหม่ำ จกม๊กด้วย ให้ตายสิ... (วิธีการยิ้มก็เหมือนซะด้วย แอบไปเสิร์จรูปหม่ำมา...)

ฉากbest - ฉากส่งจูบ มันเอาจริงเอาจังไม่ไหวอีกแล้ว ขำเกือบตายแหน่ะ... ฉากถกต่อยในห้องน้ำแล้วพูดเสียงสั่น ๆ ว่าฉันขอโทษก็น่ารักมาก ๆ ฉากเล่นสายตาสีหน้าในงานเลี้ยงก็เยี่ยม แต่ที่สุด ๆ ก็ตอนส่งจูบนี่แหละ (เจือกสโลโมชั่นอีก กุขำจะตายแล้ว อ๊ากกกก บ้าเอ๊ย)

คะแนนสำหรับหนัง : 5/10

ตูให้เพราะงานภาพสวยประกอบกับนักแสดงหลายคนแสดงดีหรอกนะ แต่บทหนังมันห่วยจริงจังมาก แถมยังยืดเยื้อน่าเบื่ออีก แล้วยังไม่คลี่คลายประเด็นเท่าไรเลย กว่าจะเข้าเรื่องก็หงุดหงิดแทบตาย ดูแล้วเบื่อจริง ๆ เลยนะเว้ยเฮ้ย ถึงใส่ฉากเลิฟซีนเซ็กซีนของพระเอกลงไปเยอะแยะหนังมันก็ไม่ได้ชวนติดตามขึ้นหรอกนะ เฮ้อ....ให้5นยังรู้สึกว่ามากไปเลย อยากให้แค่3ด้วยซ้ำ ขนาดตูเป็นคนดูหนังที่ไม่เคี่ยวคะแนนมาก ถ้าหนังสนุกดีใชได้ก็อาจให้คะแนนสูง ๆ ได้แล้วนะเนี่ย...

คะแนนสำหรับแอรอน : 10/10

เข้าถึงบทตามเคย ฉากไม่แสดงความเครียดก็ยังแฝงความเครียดในตัวละครได้ การเล่นสีหน้า สายตา แจ่มหมด ฉากระเบิดอารมณ์ก็ทำได้สมคาแรกเตอร์ เสียดายจริง ๆ ที่ต้องมาแสดงเต็มที่ในหนังที่การดำเนินเรื่องมันเป็นแบบนี้ อา...บัดซบจริง ๆ

Meet Bill (2008)

เรื่องที่5 พระเอกอีกแล้ว เรื่องนี้ต่าง ๆ ๆ ๆ จากที่เคยดูไปมากเลย เพราะนี่คือการรับบทแนว2ของแอรอนคือแนวตลกติงต๊อง ซึ่งมัน...เข้าถึงบทอีกแล้ว ดูแอรอนเรื่องนี้ไปเทียบกับในTDKแล้ว แม่ม...คนเดียวกันทำอะไรต่างกันสุดขั้วได้ปานนี้เลยทีเดียวเชียว

ถ้าคุณทนเห็นแอรอนอ้วนลงพุง(จริง ๆ ลงพุงจริง ๆ เพราะเขาเพิ่มน้ำหนักตัวเองหลายสิบปอนด์เพื่อเล่นเรื่องนี้) เห่ย ติงต๊อง พี้ยา พูดหยาบ เขมือบช็อกโกแลต ทำตัวบ้า ๆ ได้ ก็ดูเรื่องนี้ได้ แต่ถ้าคิดว่า ขอดูแนวเดียวกับTDKที่มันหล่อ ๆ ดูดี ๆ ตูก็พอใจแล้วก็อย่าดูเรื่องนี้เลย เพราะแม่ง...เข้าถึงบทจริง ๆ ว่ะแก ผู้กำกับต้องเกลียดแกแน่ ๆ ถึงได้เอาบทนี้ให้น่ะ (ฮา)

ดูแล้วอดสูปนชื่นชมอย่างบอกไม่ถูก 555+

แต่ก็ชอบนะ ประเด็นของหนังก็ดี นักแสดงอื่นก็ดี หนังก็ดี อืม... ครั้งนี้เสียที่แอรอนเองนี่แหละ ในช่วงท้าย ที่บิลเปลี่ยนตัวเอง ถึงบิลจะไม่ได้สติแตกก็เถอะ แต่เขาทิ้งคราบบิลไปเลยจนในตอนท้ายเราแทบไม่รู้สึกว่าคน ๆ นี้คือบิล แต่คน ๆ นี้คือแอรอน เอ็กฮาร์ดต่างหาก มันเร็วเกินไปหน่อยนะเราว่า

ฉากbest - ฉาก...โกนขนหน้าอกตัวเอง ขำพรวดดดดด ตกลงเอ็งโกนทำม้ายยยยย (/โวยวายเสียสติ) ผู้ชายมีขนหน้าอกก็ไม่เป็นไรนี่หว่า แต่ว่า ๆ ๆ ๆ อ๊ากกกกก ต้องเห็นเอง มันขำพรวดมาก ๆ เลยเว้ย จริง ๆ ชอบฉากพูดของบิลด้วย ดูเข้าถึงบิลจริง ๆ ยิ่งฉากที่พูดเยอะ ๆ ในร้านโดนัทนี่โคตรเจ๋ง

คะแนนสำหรับหนัง : 9/10

หนังตลก ดูได้เรื่อย ๆ สนุกดี มีประเด็นน่าสนใจ มีสีสันดี บางมุกอาจดูแล้ว เฮ้อ...ไปหน่อย (อดสูจนทนไม่ค่อยได้) แต่รวม ๆ ถือว่าดูแล้วคุ้มนะ 9ตามมาตรฐาน ไม่ได้อิมแพ็คอะไรมากมาย ได้คะแนนสูงกว่าแต๊งกิ้วเพราะหนังมีสีสันมากกว่ามั้ง

คะแนนสำหรับแอรอน : 9/10

เข้าถึงบทดี ลงทุน เล่นเก่งมาก ๆ สีหน้าท่าทาง ทุกอย่าง กลายเป็นไอ้คุณบิลจริง ๆ ติดแค่ตอนท้ายกลายเป็นแอรอนไปซะงั้น น่าจะค่อย ๆ เปลี่ยนแปลงให้มันเนิบนาบอีกหน่อยจะดีกว่านี้นะ จริงสิ! เรื่องนี้ไม่มีเลิฟซีนให้เห็นเต็ม ๆ ทั้งที่แอรอนเล่นเป็นพระเอก(ก็ไม่น่ามีอยู่หรอก ไอ้คุณบิลเป็นซะขนาดนั้น) แต่ไม่ต้องห่วง...เมียมีชู้ เข้าหลักอาถรรพ์แอรอนพอดี

Nurse Betty (2000)

เรื่องที่6 ถึงจะไม่ได้คาดหวังอะไรมากมาย เพราะบทแอรอนไม่มีในรายชื่อนักแสดงหลักด้วยซ้ำ แต่เพราะรู้ว่าเล่นเป็นสามีนางเอก เลยคิดว่าน่าจะโผล่มาในเรื่องเรื่อย ๆ ก็ยัง...เจือกตายตั้งกะ20นาทีแรก OTZ สมเป็นแอรอนจริง ๆ แถมยังเป็นบทคนอวดฉลาดแต่ดันงี่เง่าด้วยสิ

โชคดีที่หนังสนุกมาก ๆ เลยได้กำไรไปโข มอร์แกน ฟรีแมนก็เล่นดี

เซอร์วิสพอมีบ้าง ดูหน้าตาทรงผมตอนแรกไม่คิดเลยว่าบทจะงี่เง่า แต่อืม...แม่งเข้าถึงบทอีกแล้ว งี่เง่าจ๊าดง่าวมาก ตายแบบน่าสมเพชด้วย เยี่ยมจริง ๆ แอรอน (นี่แกชอบแอรอนจริง ๆ หรือเปล่าเนี่ย)

ฉากbest - ฉากกินเค้กแล้วดูดนิ้ว (ในรูป) น่ารักสุด ๆ เซอร์วิสสุด ๆ อีกฉากที่อิมแพ็คมากคือฉากตอนตาย ทนดูแทบไม่ได้ เพราะแสดงเหมือนเกิน ฉันไม่ใช่พวกดูหนังผีแล้วปิดตานะ แต่ฉากนี้มันน่ากลัวเกินไป อีแอรอนก็ดิ้นพราด ๆ สมจริงเกินไปจริง ๆ

คะแนนสำหรับหนัง : 10/10

หนังดีมาก สมกับที่ได้รางวัล ขนาดตั้งใจเปิดมาดูแอรอน แต่เจอเนื้อเรื่องเข้าไปก็ยังน่าสนใจแม้ไม่มีแอรอนแล้ว ถึงไม่ใช่แฟนแอรอนก็ควรดู หนังดีจริง ๆ 10นี้คุณภาพนะ

คะแนนสำหรับแอรอน : 8/10

หัก2คะแนนเพราะออกมาน้อยเกินทน แต่ถ้าไม่หักส่วนนี้ก็คงให้10/10 เพราะแสดงได้เข้าถึง ยิ่งฉากตายยิ่ง...ดิ้นพราด ๆ จริง ๆ นะเว้ยเฮ้ย แต่ก็ยังอยากหัก เพราะเรื่องนี้แอรอนทำผมเท่มาก แล้วยังใส่แว่นอีก อิมแพ็คสุด ๆ แต่ดันมีให้ดูแค่นี้มันน่าเจ็บใจเกินไป (ถึงทรงผมเท่แต่ก็ไม่ได้หล่ออะไรมาก เพราะคาแรกเตอร์ลึก ๆ แล้วมันงี่เง่า แอรอนเลยพาลทำหน้าเอ๋อ ๆ ไปด้วย อืม...) ยังไงก็ชอบทรงผมกับแว่นมากเลย นาน ๆ ทีกลับไปทำแบบนี้มั่งก็ดีนะแอรอน

No Reservations (Film) (2007)

เรื่องที่7 รับบทเป็นนิคอีกแล้ว (ชื่อเดียวกับแต๊งกิ้ว แต่ต่างนามสกุลนะ) ดูเรื่องนี้หวังความโรแมนติก แต่ดันความความเป็นครอบครัวมากกว่า สมเป็นแอรอนจริง ๆ ...เดาอะไรไม่เคยถูกเลย แถมยังเน้นนางเอกอีกต่างหาก

หนังดีอีกแล้ว นางเอกเล่นดีมาก ๆ แอรอนเลยเป็นเหมือนตัวรองตามเคย การเข้ามาของนิคทำให้นางเอกกับหลานสาวเปลี่ยนแปลงบ้าง แต่หนังไม่ได้เล่าอิทธิพลที่มากมายไปกว่านั้นเท่าไร จริง ๆ น่าจะเน้นแอรอนให้มากขึ้นให้พอ ๆ กับนางเอก แล้วให้เขาค่อย ๆ เปลี่ยนเธอน่าจะประทับใจกว่านี้ แต่ก็เอาเถอะ ตามสูตรเกินไปก็ไม่ใช่จะดี

แอรอนในเรื่องนี้ชวนให้นึกถึงโน้ตอุดมนิดหน่อย อาจเพราะทรงผม + ความอบอุ่น ตลก แฟมิลี่แมนบ้าง เข้ากับเด็ก ๆ ได้บ้าง ก็เลยชวนให้นึกถึงนั่นเอง เรื่องนี้ตาค่อนข้างแป๋ว น่ารักดี

แต่ที่ฮาสุด ๆ คือ พระเอกม๊ากกกกก กุรู้ว่าเล่นหนังรัก แต่ไม่ต้องขนาดนั้นก็ได้ ฉากเอามือไปแตะปากนางเอกเพราะเธอพูดถึงชายอื่นนี่มันไม่ไหวอีกแล้ว อ๊ายยยยย ตอแหลที่สุด แอรอนนนนน นึกออกแล้วว่าแกเหมือนอะไร เสงี่ยมไงเสงี่ยม!!! ตอนเห็นฉากนี้ครั้งแรกนึกถึงเสงี่ยมทันที โคตรแหลเลยแกเอ๊ยยยยย ฉันไม่เชื่อหรอกว่าแกจะทำแบบนี้ ถ้าเป็นแอรอนน่าจะพูดประมาณว่า "อ๋อ โอเค งั้นเขาก็คงเป็นคนดีมาก ๆ เลยสินะ" อะไรทำนองนั้นที่มันประชดหน่อย ๆ ไม่ใช่แบบนี้ อ๊ากกก (เดี๋ยว ๆ นั่นมันนิคนะ ไม่ใช่แอรอน) แล้วยังฉากเช็ดครีมที่ปากนางเอกแล้วเอามากินเอง ฉากนี้เชยได้อีกมั้ยเนี่ย แต่ก็น่ากรี๊ด แต่ก็เสงี่ยมด้วย อา...น่ากลัว น่ากลัวจริง ๆ พยายามหาเรื่องนี้มาดูเพราะอยากดูแอรอนเป็นพระเอ๊กพระเอกมาดูเต็ม ๆ ตา แต่นี้มันพระเอกเกินไปว้อยยยย (/เขวี้ยงซีดี)

หนังดี บทสรุปก็ดี ฉากจูบก็ดี๊ดีสมเป็นพระเอก อ้อ เรื่องนี้เล่นกับเด็กด้วย แต่ดู ๆ แล้วแอรอนน่าจะเหมาะกับการมีลูกชายมากกว่านะเนี่ย...

ฉากbest - ฉากเช็ดครีมให้นางเอก แล้วเอานิ้วนั้นเข้าปาก ที่เด็ดคือในขณะที่นางเอกอึ้ง พ่อคุณก็หันมาทำตาแป๋วใส่อีก อืมมมมมมมม ฉากขอบคุณตอนร้องเพลงจบในครัวตอนแรกเลยก็ตลกดี ฉากจูบก็น่ารัก อิจฉานางเอก...ได้จับผมแอรอนด้วย เพราะผมแอรอนมันน่าจับ ยิ่งกว่านั้นฉากจูบนี้ยังซูมมือแอรอนด้วย มือน่ารักดี ชอบ

คะแนนสำหรับหนัง : 8/10

หนังดี ดูได้เรื่อย ๆ ซึ้งดี คนแสดงก็เก่ง ขาดอิมแพ็กไปหน่อย ฉากขี่จักรยานน่าจะซึ้งก็ดันไม่ค่อยซึ้ง อาจเพราะรู้สึกว่าหนังให้ความสำคัญกับบทแอรอนน้อยไปนิด ถ้าเขียนให้บทนี้มีผลกับนางเอกและหลานมากกว่านี้ฉากที่ไปเที่ยวกันน่าจะรู้สึกดีกว่านี้อีกเยอะ

คะแนนสำหรับแอรอน : 9.5/10

จริง ๆ ควร10ตามมาตรฐานเพราะเล่นได้ดีตามมาตรฐาน แถมมีเซอร์วิสอีก ฉากจูบก็ทำได้ดีอีก หักไปเพราะทนความพระเอกของมันไม่ไหว ฉากเอานิ้วแตะปากนางเอกนี่มันเสงี่ยมมาก ๆ ไม่รู้จะกรี๊ดเพราะมันเท่ หรือนั่งขำเพราะมันพระเอกเกินไปดี

จะว่าไป ไอ้ฉากในรูปนี่มันไม่มีนี่หว่า....

Neverwas (2005)

เรื่องที่8 ได้ดูหลังจากพยายามโหลดบิทอย่างทุลักทุเล เนื่องจากหนังมันเก่า... ยังดีที่ดูดมาได้ เรื่องนี้แอรอนตาแป๋วมาก ๆ ๆ หนังก็ดี เพียงแต่ดูแบบไม่มีซับ แต่พลังของหนังก็ออกมานะ และก็ดูรู้เรื่องด้วย

เรื่องนี้เซอร์วิสแอรอนมาก ๆ เล่นเป็นคนที่ดูซื่อ ๆ (กว่าปกติที่มักได้เล่น) ทำตาใสแทบทั้งเรื่องแล้วยังดูหนุ่มขึ้นด้วย (ทำได้ไงฟะ) ฉากแสดงอารมณ์ก็ทำได้ดี ที่สำคัญ...มีฉากร้องไห้ให้ดูด้วย น่ารักสุด ๆ น่ารักไม่ไหวแล้ว (ไม่นับฉากร้องไห้น้ำมูกไหลในเรื่องเบ็ตตี้ละกันนะ 555) ดูเรื่องนี้สนุกส่วนหนึ่งเพราะแอรอนในเรื่องนี้น่ารักมาก ๆ ด้วยล่ะ

แล้วหนังก็ถ่ายเป็นสีทอง เหมาะกับแอรอนดีมาก ๆ ทำให้ดูดีขึ้นอีกเยอะเลย ดูอ่อนวัยลงด้วย ชอบ ๆ

ฉากbest - ฉากร้องไห้ก็ชอบ ไม่เคยเห็นแอรอนร้องไห้นิ่ง ๆ แบบนี้เลย น่ารักตาใสมาก ๆ อีกฉากที่ชอบคือฉากโยนไอ้แผ่นเล็ก ๆ วิบวับนั่น แล้วแอรอนเงยหน้ามองแบบตาใส ดูเด็กมากกกกก ความเด็กมันสื่อออกมาจากใจเลยฟ่ะ ชอบมากเลย เข้ากับเรื่องดีมากเลยด้วย

คะแนนสำหรับหนัง : 9.5/10

หนังดีมาก ได้ข้อคิด หักไปนิดหน่อยเพราะช่วงท้ายมันรู้สึกยังไง ๆ อยู่อยู่ลึก ๆ แต่รวม ๆ แล้วดีมาก ๆ นะ

คะแนนสำหรับแอรอน : 10/10

บุคคลที่ข้าพเจ้าคิดว่าคล้าย ๆ แอรอน

*นับจากฟิลลิ่งนะ ไม่ได้นับจากหน้าตา*

1. ร็อบบิน วิลเลี่ยม

หน้าคล้ายกัน ฟีลลิ่งก็คล้าย บทที่ได้รับก็คล้าย ๆ (ร็อบเจนบทกว่าเพราะแก่กว่า ได้บทมาเยอะกว่า) อารมณ์เดียวกันเลยสองคนนี้ ร็อบอาจดูสุขุมแบบผู้ใหญ่กว่าหน่อย ก็แก่กว่านี่นะ...

2. หม่ำ

เวลาแอรอนทำตาตี่ ๆ (แถมใส่เสื้อกั๊ก) มันให้อารมณ์เดียวกันเลย เหมือนเคยเห็นหม่ำใส่ แต่จำไม่ได้ว่าเห็นที่ไหน? ในรายการของหม่ำล่ะมั้ง...

3. โน้ต อุดม

คล้ายอยู่บ้าง เวลาแอรอนตัดผมปรก ๆ หน้า แล้วเล่นบทชิว ๆ ฟีลแบบนี้มันคล้ายมากเลยนะแก

4. เสงี่ยม

เหตุผล - เพราะแอรอนมันแอบตอแหลน่ะสิ... ชวนให้นึกถึงเสงี่ยมสิ้นดี 55555+

อา....ตูเขียนอะไรยาวจิ๊บเป๋งเลย ใครมันจะไปอ่านวะ

ช่างเถอะ บันทึกไว้เป็นความทรงจำก็ได้

เรื่องบอกเล่า...

1. ไม่ค่อยหดหู่เรื่องเรียนแล้ว แต่หดหู่เรื่องเพื่อนนอกมหาวิทยาลัยนิดหน่อย

2. ตัดผมแล้ว ตอนนี้เป็นทรงประมาณ...คินดะอิจิน่ะ เหตุผลที่ตัด...มีมากมาย ส่วนหนึ่งเพราะความประสาทเสียสติหลุดก่อนหน้านี้ด้วย เพราะหนังศีรษะก็ด้วย ความเครียดหลาย ๆ เรื่องก็ด้วย

3. ตอนนี้ตามเก็บหนังแอรอนอยู่ ใครมีเรื่องไหนหรือไปเจอเรื่องไหนมา มาบอกกันได้นะ โดยเฉพาะแผ่นแท้ดีวีดี หรือแผ่นนำเข้าก็ได้

4. ทำไมมองหาหนังแอรอนทีไรต้องไปเจอหนังของเบลไม่ก็ฮีทแทนฟะ...

5. บางทีก็คิดได้แล้วนะ ว่าทุกสิ่งไม่จีรัง...

6. ภาพสีอายชิลด์ล่าสุดสุดยอด...แต่หลัง ๆ อาจารย์ไม่ค่อยมีเวลาหรือเปล่า ทำไมงานดูรายละเอียดน้อยลง ดรอบลงพิกล

7. ตูชอบแอรอน แต่ชอบด่าแอรอน อยากจะบอกว่ามันเซ็กซี่แต่มันก็ลงพุง ชอบมันก็ดันบอกว่ามันเหมือนหม่ำ แล้วยังสะตอเหมือนเสงี่ยมอีก (ตาก็เป็นขีด ๆ เหมือนกัน เวลาทำตาตี่นะ) บทที่ได้รับก็เจอบทน่าสมเพชเวทนาบ๊อยบ่อย ตกลงนี่ตูชอบมันหรือเปล่าวะเนี่ย (เมิงเขียนมาขนาดนี้ทั้งเอนทรี่แล้วยังจะถามอีกเรอะ...เห็ดสดจริงๆ)

8. คิดอยู่เหมือนกันล่ะนะ ว่าตัวเองเป็นคนขี้น้อยใจเอามาก ๆ ...แต่ไม่น่าขนาดนี้เลย ตกใจเหมือนกัน ถึงจะไม่ได้แสดงออกไปตรง ๆ ก็เถอะ (/ลุกลี้ลุกลน) ทำไมตูขี้งอนขี้น้อยใจขนาดนี้ฟะ... อา น่ากลัว ๆ นั่นมันใครกันน่ะ (/ลุกลี้ลุกลน) ช่างเถอะ ๆ ... 

จบล่ะ ยาวเวอร์ ๆ

edit @ 27 Aug 2008 02:58:15 by ++Wadoiji++ [Kongou Agon]