SadmanStanding

Batman The Dark Knight

ออกฉายในที่สุด แบทแมนภาคใหม่ภาคนี้...

ขอออกตัวก่อนเลยว่าเป็นคนไม่ชอบดูหนังยอดมนุษย์เอามาก ๆ พวกสไปเดอร์แมน ซุปเปอร์แมนนี่แทบไม่ดูเลย แม้แต่แบทแมนภาคนี้เองก็ไม่เคยคิดจะดูมาก่อน แต่เพราะมีเพื่อนเป็นมาเนียแบทแมน ก็เลยไปดูด้วย ด้วยความรู้สึกว่าดูก็ได้ไม่ดูก็ได้ แต่อยากดูหนังกับเพื่อน

ผลที่ออกมาหลังจากดู...

ตอนนี้ดูไปแล้วสองรอบ และวางแผนอยากไปดูอีกในวันอาทิตย์หน้า ซึ่งใจจริงถ้าว่างและมีทุนกว่านี้ ก็อยากไปดูอีกหลาย ๆ รอบ

ทั้งที่ไม่เคยชอบหนังแนวนี้เลยแท้ ๆ ไม่ได้ปลื้มฮีธ เลจเจอร์(คนเล่นโจ๊กเกอร์) ไม่สนว่าเป็นหนังเรื่องสุดท้ายของเขาก่อนเสียชีวิตที่ถ่ายทำเสร็จ ไม่สนใจแบทแมน ไม่ได้สนอะไรสักอย่าง เพียงแต่รู้สึกชอบโจ๊กเกอร์ภาคการ์ตูนอยู่บ้างเท่านั้นเอง แต่หลังจากดูจบ...ก็อยากดูอีกทันที

หนังยาวนิดหน่อย บังเอิญตอนดูรอบแรกดื่มน้ำเยอะไป จำใจต้องลุกไปเข้าห้องน้ำในช่วงท้าย แต่ก็วิ่ง(เน้นว่าวิ่ง)กลับมาดูช่วงจบทัน และไปดูรอบสามทุ่ม ดึกมาก คืนก่อนจะไปดูก็ไม่ได้นอน ระหว่างดูตาจะปิดหลายรอบเลย แต่เพราะความที่หนังสนุกน่าตื่นเต้นตลอดทั้งเรื่อง ทำให้ต้องฝืนตาขึ้นมาดูจนได้

คำถาม : ขนาดนั้นเลยเหรอวะ?

ตอบ : มากมายกว่านั้นอีกว่ะ

ที่มาอัพบล็อกนี่ก็คืออยากชมกันแบบซึ่ง ๆ หน้า บอกตามตรงว่าไม่รู้จะติอะไรดีจริง ๆ พล็อตเยี่ยมยอดมาก ๆ ดำเนินเรื่องให้ตื่นเต้นตลอด และไม่มีตรงไหนสูญเปล่าหรือไร้สาระ ทุกฉากสื่อความเป็นแบทแมน(หมายถึงแกนหลักของเรื่องแบทแมน)ออกมาได้อย่างดีเยี่ยม ชอบการตีความของคนเขียนบท(คริสโตเฟอร์ โนแลนด์) ชอบภาพลักษณ์ที่สื่อออกมา ความหมายของหลาย ๆ ฉาก ชอบบทพูด ชอบคนแสดงหลายคนที่แสดงออกมาได้ดีเยี่ยม จะพูดยังไงดีล่ะ...มันเยี่ยมทั้งเทคนิก ทั้งรายละเอียด ทั้งพื้นฐานเลยจริง ๆ

แต่ที่สุดยอดมาก ๆ คือ "โจ๊กเกอร์"

ในการตีความของโนแลนด์ร่วมกับนักแสดงฮีธ เลจเจอร์

(คนหลังไงล่ะ)

แวบแรกที่ได้ยินว่าฮีธ (ซึ่งก็ไม่ได้ชอบอะไรเขานักหนา) เป็นคนเล่นเป็นโจ๊กเกอร์ ก็คิดทั้งทีว่า ห๊ะ...หมอนั่นน่ะเหรอ ที่เล่นโบรคแบคเมาน์เท่น คนที่เล่นแนวเก็บกดนั่นน่ะนะ หน้าตาแบบนั้นน่ะนะ ท่าทางนิ่ง ๆ แบบนั้นน่ะนะ ห๊ะ ๆ ๆ ๆ ???? แล้วยิ่งได้ยินว่าตอนแรกเขาจะเอาจอนนี่เดปป์เล่น ยิ่งรู้สึกมีข้อเปรียบเทียบไปใหญ่ ในความรู้สึกเรามองเผิน ๆ แล้วสองคนนี้คนละขั้วโลกกันเลยนะนั่น (แต่มานั่งนึกทีหลังก็คล้าย ๆ กันอยู่นะ)

หลังจากดูเป็นไงครับ

"โอ้วววววโห..........................................."

ตอนนี้บอร์ดหนังคงกำลังตื่นตัวกับหนังเรื่องนี้ ที่พันธ์ทิพย์มีคนหนึ่งพูดได้ดีมาก

"ฮีธไม่ได้เล่นเป็นโจ๊กเกอร์ครับ แต่เขาเป็นโจ๊กเกอร์" โอ้ววววโห......ฟังแล้วอยากจูบคุณขึ้นมาทันที ประมาณว่าเห็นด้วยสุด ๆ

เดี๋ยวจะวิจารณ์เผิน ๆ เอาตามความรู้สึกตัวเองน่ะนะ

พล็อต : แน่น มีบางจุดปล่อยปละบ้าง ทำให้รู้สึกเหมือนตอนอ่านการ์ตูน เล่นจิตวิทยาเยอะเหมือนกัน สื่อแกนหลักของแบทแมนออกมาได้ดีมาก ๆ ชอบมากเหลือเกินเลย 

ดำเนินเรื่อง : กระชับ สนุก บางจุดไม่อธิบายละเอียด ต้องคิดเอง แตบางจุด่ไม่ทันคิดก็ยังสนุกอยู่ดีบางทีดำเนินเร็วไปนิด เห็นหลายคนตามเนื้อหาไม่ค่อยทัน แต่อันนี้ค่อนข้างแล้วแต่คน

ตัวละคร : โอ้วววววโห..........เล่นดีทุก ๆ คน ที่สำคัญคือการสร้างตัวละคร ตีความได้ดี ตัวละครทุกคนดูเหมือนเป็นคนธรรมดาจริง ๆ ไม่เหมือนหนังฮีโร่ทั่วไป อัศจรรย์ใจมากที่ทำได้ดีขนาดนี้ จริง ๆ นะ อยากชมหลายคน กระทั่งตัวประกอบบางคนก็ตาม คนที่เล่นฮาร์วี่ก็เจ๋งกว่าที่คาดมาก ๆ เป็นอีกคนที่ควรชม ชอบสุดก็โจ๊กเกอร์นี่แหละ

เพลงประกอบ : อยู่ในที่ควรอยู่ หายไปในที่ควรหาย เยี่ยมมาก 

บทพูด : ใครเขียนสคริป์วะ ใครเขียน.... โนแลนด์ใช่มั้ย เฮ้ยนี่แก... จะเอาซึ้งไปไหนมากมาย บทแกเขียนสินะ ฉากน่ะจะซึ้งกันทำไมมากมาย โอย ย้อนนึกกลับไปแล้วน้ำตาจะไหลว้อยยยย (/ต่อย) 

โอเค ไม่ได้เชี่ยวชาญเรื่องหนังเท่าไร อยากไปวิจารณ์มากมายเลย

ขอสรรเสริญฮีธ ไม่สิ...โจ๊กเกอร์ ตามเจตนาที่มาอัพบล็อกดีกว่า...

โนแลนด์บอกว่าอยากได้คนที่ไม่กลัว... ไม่กลัวที่จะฝังความเป็นโจ๊กเกอรลงไปในตัวเองเพื่อที่จะเล่นบทนี้ นักแสดงสักคนที่จะทำแบบนั้น...

เขาเลือกคนได้ถูกต้องเหลือเกิน

ตั้งแต่จุดเริ่มต้น มีการคุยกันระหว่างโนแลนด์กับฮีธเพื่อดู "โจ๊กเกอร์" ที่พวกเขาเข้าใจ จากการทำความเข้าใจตรงกันสคริป์ถึงได้ออกมา รูปลักษณ์ของโจ๊กเกอร์คนนี้คงมาหลังสคริป การทาสีทาหน้าที่ไม่เรียบร้อย ที่แวบแรกคนดูอาจรู้สึกว่า เฮ้ย มึงแน่ใจเรอะ มันจะออกมาดีแน่เหรอวะ

หลังดูจบ... ถูกต้องแล้ว แต่งหน้าแบบนี้แหละเหมาะสมที่สุด... 

การแสดงของฮีธในเรื่องนี้ยิ่งใหญ่จนหาคำบรรยายลำบาก จากที่ไม่เคยนึกเสียดายเขาในยามที่เขาจากไป พอได้เห็นผลงานชิ้นนี้กลับเสียดายจนบรรยายไม่ถูก

อยากขอให้คุณที่กำลังอ่าน ไปดูในโรง... เชื่อเรา แล้วแผ่นหนังมาเก็บทีหลัง...ไม่สิ คุณจะรู้สึกว่าอยากซื้อเก็บแน่ ๆ เราเชื่ออย่างนั้น

ระหว่างที่คุณดู คุณจะไม่ทันเห็นฮีธ เลจเจอร์ คุณจะลืม จะจำไม่ได้ว่าเขาเสียชีวิตไปแล้ว

หลังจากที่คุณดูจบ แล้วย้อนคิดไป... ทีละฉาก จะยิ่งประทับใจมากขึ้น มันจะติดอยู่ในความทรงจำ แล้วคุณจะเสียใจ...อาลัยเหลือเกินกับการจากไปของเขา

เสียดายมากมายมหาศาลเหลือเกิน...ที่จะไำม่ได้ดูโจ๊กเกอร์ของเขาอีกแล้ว  

เหมือนกับเราที่รู้สึกแบบนั้นหลังดูจบ...

การแสดงของเขาในหนังเรื่องนี้งดงาม มีพลัง ดึงดูคนดูได้ดีเยี่ยม ถ้าเขายังอยู่...หลังจากหนังเรื่องนี้ออกฉาย เขาจะกลายเป็นดาวยิ่งกว่าที่เคยผ่านมา เหมือนที่จอนท์นี่ เดปป์เคยทำมาแล้วกับบทแจ๊คสแปร์โรว์ เชื่อว่า...ไม่ว่าใครได้ชม ก็ต้องชื่นชมเขา กับบทโจ๊กเกอร์ที่ได้รับการตีความมาอย่างดีนี้ รวมทั้งการแสดงออกของเขา แม้ไม่เหมือนโจ๊กเกอรที่ดูคุ้นตา แต่ก็เชื่อได้ว่าเขาคือโจ๊กเกอร์จริง ๆ

เราชอบว่ะ....

เราชอบ เรารัก เราหลง เราไม่ได้หลงนายนะฮีธ แต่เราหลงโจ๊กเกอร์ของนายหัวปักหัวปำ... ทั้งงดงาม เย้ายวน มีความหมาย ไร้ความหมาย บ้าคลั่งแต่มีสติ บ้าแต่ฉลาด ง่ายแต่ได้ผล โทรมแต่เท่ และเหตุผลของการมีอยู่ของโจ๊กเกอร์ในเรื่องแบทแมน

ความเป็นศัตรูตลอดกาลของแบทแมน...

ทุกสิ่งทุกอย่าง...มันทำให้เราอยากเอาหนังเรื่องนี้มาดูหลาย ๆ รอบ อยากไปดูที่โรงหลาย ๆ รอบ เพื่อซึมซับพลังของนายให้ครบถ้วน อยากดูแล้วดูอีก เพื่อที่จะได้ดูการแสดงของนาย...เราไม่อยากเรียกมันว่าการแสดงด้วยซ้ำ 

ถ้าออสการ์เป็นรางวัลยืนยันความสามารถที่จับต้องได้ ปีนี้เราเห็นควรว่าต้องให้นาย แม้ว่านายจะไม่มีโอกาสได้ถือมัน... มันเป็นรางวัลที่นายควรได้...

ขอเอาข้อความที่เคยเขียนไปแล้วที่พันธ์ทิพมาพูดอีกครั้ง...

ฮีธ เลจเจอร์

"เป็นเหมือนดั่งดอกไม้ไฟ งดงามในตอนสุดท้าย สะกดทุกสายตา เรียกเสียงสรรเสริญให้แซ่ซ้องขึ้นมา ก่อนจะจากไปตลอดกาล..."
 

แม้นายจะจากโลกนี้ไป แต่โจ๊กเกอร์ของนายจะคงอยู่ตลอดไป... แล้วนายจะกลายเป็น "โจ๊กเกอร์" ตลอดกาลในใจใครหลาย ๆ คนอย่างแน่นอน 

----------------------------------------------------------------------

"ผลงานชิ้นหนึ่ง จะถ่ายทอดแรงบันดาลใจ และทำให้เกิดผลงานชิ้นต่อ ๆ ไป"

ประโยคนี้ใครพูดเอ่ย?

เฉลย ตูเองนี่แหละ...

เคยมั้ย...ที่เราดูหนัง อ่านการ์ตูน แล้วอยากวาดรูป หรือเห็นคนทำงานอะไรสักอย่างแล้วเราอยากทำบ้าง ไม่ก็งานของเขาทำให้เราอยากทำงานรูปแบบอื่นออกมา (เหมือนที่อ่านการ์ตูนแล้วอยากวาดโดจินนั่นแหละ) ก็เป็นที่มาของประโยคข้างบน

โจ๊กเกอร์ฺ...โจ๊กเกอร์ของนาย...

วันนั้นที่ไปดูหนัง กลับมาทั้งที่ง่วง แต่ทุกคนกลับอยากวาดรูปมาก วาดรูปกันทุกคนเลย

เราก็วาดนะ...

นี่เป็นโจ๊กเกอร์รูปแรกในชีวิต... อยู่ดี ๆ ก็ลงสีสไตล์นี้ได้เฉยเลย

แรงบันดาลใจจากนาย...มันมีพลังจริง ๆ  

อันนี้รูปสอง

เนื่องจากโจ๊กเกอร์เซ็กซี่มาก ไม่ไหวแล้ว...

สุดท้าย

ชอบ ชอบมาก... หลงใหลมาก

อย่าลืมไปดูในโรง

ถือว่าตูขอ... ไปเถอะ

ชมดอกไม้ไฟ มันต้องไปดูในสถานที่จริง

ดูพลุูแค่ในจอทีวีน่ะ...มันเก็บความงดงามไว้ได้ไม่หมดหรอก...

อย่ามาเสียดายทีหลังนะเฟ้ย...

แต่ก็อย่างว่า...

Why so serious?

hahahaha hihi huhu hu hahahaha..........................

edit @ 19 Jul 2008 22:46:22 by ++Wadoiji++ [Kongou Agon]