SadmanStanding

บทวิจารณ์นิยาย
มาฮาเดล มหาวิทยาลัยมหาเวท
ผู้เขียน Num M.U.
ผู้วิจารณ์ Wadoiji

ต้องขอออกตัวก่อนว่า ไม่ได้อ่านแนวแฟนตาซีมากนัก อาจมีอะไรที่วิจารณ์พลาดไปก็ขออภัยด้วย

เงื่อนไขที่ทุกท่านควรรู้ก่อนคือ
1. เราวิจารณ์ตามสัญชาตญาณ ความรู้ด้านงานเขียนไม่มี มีแต่ประสบการณ์
2. ถ้าไม่ชอบจริงๆ จะไม่ชม
3. บางอย่างเป็นรสนิยมส่วนตัว ขอให้เข้าใจ
4. คะแนนอาจจะเขี้ยวบ้างไม่ต้องท้อใจ แค่เสียงจากคนอ่านคนเดียว

ประเด็นแรกที่จะพูดก็คือ เรื่องที่นิยายเรื่องนี้เคยมีเสียงลือเสียงเล่าอ้างว่าคล้ายนิยายชื่อดังสองสามเรื่อง แต่เจ้าตัวคนเขียนก็ได้ยอมรับเป็นอย่างดีว่าได้แรงบันดาลใจมาจากตรงนั้น ดังนั้นสิ่งที่จะพูดก็คือ หลังอ่านจบแล้ว เมื่อทบทวนพบว่ามีแนวคิดจากนิยายดังเหล่านั้นเข้ามาร่วมอยู่จริง แต่ยังมีบรรยากาศและความเป็นตัวของตัวเองอยู่เยอะเหมือนกัน ดังนั้นสิ่งที่จะขอคาดหวังกับมาฮาเดลในเล่มต่อๆไป จึงอยากฝากให้คนเขียน ดึงความเป็นตัวเองออกมาให้มากขึ้น ไม่ต้องเกร็ง สร้างเอกลักษณ์ของตัวเองให้มากขึ้นไปกว่านี้อีก เพื่อหนีจากแรงบันดาลใจเหล่านั้นมาเป็น "ตัวของตัวเอง"

ประเด็นที่สอง คือจะวิจารณ์เป็นข้อ ๆ อย่างละ10คะแนน รวมแปดสิบคะแนน ประกอบด้วย

1. พล็อต
2. การดำเนินเรื่อง
3.บรรยากาศ
4. ตัวละคร
5. ภาษา
6. รายละเอียดรูปเล่ม
7. ความสนุก
8.ความชอบส่วนตัว

1. พล็อต
พล็อตรวมๆ ในภาคแรก เป็นแนวแฟนตาซีจอมเวท ปีศาจคิดครองโลก พระเอกกุมชะตาฟ้าลิขิตเอาไว้ พล็อตไม่ใช่พล็อตที่แหวกแนว แต่ก็มีเหตุมีผลดีใช้ได้ สรุปแล้วพล็อตไม่ได้แปลกโดดเด่นนัก แต่ไม่แย่ ถือว่าอ่านได้เรื่อยๆ มีแนวคิดมาจากหนังสือที่เป็นแรงบันดาลใจอยู่บ้าง แต่ก็เป็นแนวคิดที่เป็นปกติในนิยายแฟนตาซีอยู่แล้ว
สรุป พล็อต ให้ 7/10

2.การดำเนินเรื่อง
ช่วงต้นยังมีการขัด ๆ ช่วงหลังทำได้ดีขึ้น คงเพราะเริ่มชินการตัวละครและเนื้อเรื่อง แต่ที่ขัดใจคือ มีการแทรกเสียงในใจตัวละครบ่อยมาก โดยเฉพาะพระเอก และบางครั้งทำให้ไม่แน่ใจว่านี่คือเสียงในใจของใครกันแน่(สาเหตุไปเกี่ยวโยงกับเรื่องภาษาด้วย รออ่านหัวข้อภาษา)

และบทคำนึงถึงยอดรัก ที่บางทีดูน้ำเน่ามากมายก่ายกองจนแทบจะคิดว่านี่คือแนวรักวัยรุ่นแฟนตาซี แต่ช่วงบทสู้บทเวททำได้ดีมาก และบทที่เป็นการกระทำกับคนรักก็ทำได้ดี (เสียตรงเวลาคิดในใจเสียส่วนใหญ่ ทั้งคิดปกติและคิดถึงคนรัก) อ้อ บางบทีบทมิตรภาพก็น้ำเน่าไปด้วย แต่เอาเถอะ มันเป็นประเด็นของเรื่อง = =" จะถือว่าปล่อยผ่าน

สรุป หักคะแนนจากครึ่งแรกนิดหน่อย ให้ 7.5/10

3. บรรยากาศ
มีบรรยากาศสมจริงดีตั้งแต่เริ่มต้น บรรยากาศตลกร่าเริงในกลุ่มเพื่อนก็ทำได้ดี โดยเฉพาะตอนจบและอีกหลายตอน บทรักก็ทำได้ดี พระเอกนางเอกหวานแหววดี ๆม่เคยอ่านนิยายที่เป็นแรงบันดาลใจของคนเขียนเลยซักเล่ม จึงบอกไม่ถูกว่ามีบรรยากาศของเล่มเหล่านั้นมาเจืออยู่เยอะมั้ย แต่ในส่วนบรรยากาศของตัวเฮียหนุ่มคนเขียนมีให้เห็นตลอดเรื่องนะ และในมหาลัยก็ทำได้ดี การทดสอบต่างๆมีบรรยากาศใคร่รู้น่าสนใจดี

สรุป บรรยากาศ ทำได้ดี สมจริง เห็นภาพ ชอบ ให้9/10

4. ตัวละคร
พอดีอันนี้ถนัด

ตัวละครไม่แปลกตามากนัก ส่วนใหญ่เป็นพวกที่เคยกันบ่อย ๆ อย่างพระเอกต๊องๆแต่จริงๆแล้วเก่ง เพื่อนสนิทที่ฉลาด+ดุ (เช่น กอร์นกับคิรัวท์จากเรื่องฮันเตอร์) รุ่นพี่ประธานที่ดูดุดัน วางอำนาจนิดๆ ตัวใหญ่ด้วยหรือเปล่าไม่แน่ใจ? (ขนาดเรื่องช่างมันเถอะของพี่ชาวโลกยังมีรุ่นพี่แบบนี้เลย) และตัวละครสีตา+ผมแฟนซี = =" อันนี้ไม่ได้ว่าอะไร ธรรมชาติของแฟนตาซีนี่นะ

เรียกได้ว่ายังมองไม่เห็นตัวละครไหนที่แบบว่า เปรี้ยง! สะเทือนใจ พระช่วย เท่าไหร่นัก แต่ตัวละครเข้ากับเนื้อเรื่องได้ดี มีความสมเหตุสมผล ลักษณะของทุกคนเอื้อต่อกัน มีหน้าที่ของตัวเอง

คนเขียนไม่ยอมบรรยายลักษณะตัวละครมากนัก ทั้งส่วนสูงรูปร่างก็ไม่มี บางทีก็นึกไม่ออก ต้องคิดเอาเอง บรรยายตัวละครไม่ได้มีแต่สีผม+ตาน้อ แต่เข้าใจว่าตัวละครเยอะ เลยบรรยายได้ไม่หมด แต่ที่ออกมาบ่อย ๆ ก็น่าจะแทรกบรรยายลงไปบ้าง

สรุป ลงตัวดี แต่ขัดใจบางจุด ตัดคะแนน ให้ 7.5/10

5. ภาษา

เป็นเรื่องแรกของคนเขียน ยังมีตกๆหล่นๆ บ้าง แต่ขัดใจบางคำมากที่เขียนผิดซ้ำๆ ขัดใจที่ฝ่ายพิสูจน์อักษรปล่อยผ่ายมาโดยไม่แก้ได้อย่างไร เช่น คำว่า ซัก เอามาใช้แทน สัก เช่น สักที ก็กลายเป็นซักที ซึ่งมันผิด คนเขียนอาจพลาด แต่ฝ่านพิสูจน์ไม่ควรพลาดปล่อยมาเยอะแบบนี้เลย

ภาษาถือว่าเขียนได้ดี สวย สนุก น่าอ่าน เว้นแต่พวกบทคิดในใจ และอีกเรื่องคือ ถ้าเป็นประโยคพูด เฮียหนุ่มจะใช้การเรียกชื่อบ่อยมากจนน่ารำคาญ บางทีอยู่กันแค่สองคนก็ยังเรียกชื่อกันไปมา แทบทุกประโยค จริงๆแล้วไม่ต้องขนาดนั้นก็ได้

ในทางกลับกัน ในบทบรรยาย กลับใช้ชื่อตัวละครน้อยมาก แล้วใช้บุรุษที่3เยอะมา บางย่อหน้ามีคำว่าเขาเต็มไปหมด ที่แย่ไปกว่านั้นคือ ตัวละครมีผู้ชายเยอะ บางที่คนเขียนเขียนเขาลงไป คนอ่านก็ได้แต่งงว่า เขา ที่ว่านี่คือคนไหน กำลังบรรยายคนไหนอยู่ คนไหนกำลังพูด นี่เองจึงส่งผลเสียในบทเสียงในใจด้วย

ดังนั้นที่ควรแก้อย่างเร่งด่วนคือ สัดส่วนของการใช้ ชื่อจริง สรรพนาม หรือคำแทน ให้เหมาะสม (คำแทนก็คือ เด็กหนุ่ม ชายหนุ่มคนนั้น อาวุโสท่านนั้น หรือฉายาคนๆนั้น)

สรุป ภาษาจริงๆ เขียนดี แต่มีตกหล่น + ขัดใจที่ใช้คำแทนบุคคลซ้ำ อ่านแล้วงง ให้7.5/10

6. รายละเอียดรูปเล่ม

ปกทำได้ดี แต่สีไม่ดึงดูดปกหลังก็ดีใช้ได้ ไม่เลวร้าย ตัวอักษรชื่อเรื่องไม่เลวนัก ส่วนภายในเล่มไม่ได้ตกแต่งอะไรมาก ดูธรรมดาๆ ความหนาหนาสมกับเป็นแฟนตาซี แบ่งอ่านทีละครึ่งเล่มไม่หนักใจนัก

สรุป ตัวเล่มธรรมดา เบสิก แต่ok ให้ 8/10 ขาดความดึงดูดใจไปหน่อย

7. ความสนุก

สนุกกว่าที่คิด เชื่อว่าน่าจะถูกใจคนอ่านทั่วไป เนื้อเรื่องไม่โหดร้ายเกินไป เด็กอ่านได้ผู้ใหญ่อ่านดี มีจุดบกพร่องบ้าง อาจจะทำให้หงุดหงิดนิดหน่อย แต่ด้านความสนุกคิดว่าเหมาะกับทุกเพศทุกวัย มีมุกตลกแทรกบ่อย อ่านแล้วไม่เครียดนัก แต่น่าติดตาม

เฉพาะความสนุก ให้8.5เต็ม10

8. ความชอบส่วนตัว

ถือว่าชอบ แต่ไม่ได้โดนใจมากนัก ชอบเป็นบางส่วน คะแนนให้ 7/10 ยังคาดหวังกับเล่มต่อไปว่าจะดียิ่งขึ้นไปอีก เชื่อว่าเฮียหนุ่มทำได้ และฝ่ายพิสูจน์อักษรทำได้....

Special Comment : วิจารณ์พิเศษ

ในเล่มหนึ่ง อ่านตอนแรกๆ ถูกใจรีฟานิดหน่อย นิดเดียวจริงๆ แต่พอรุ่นพี่ฮาเดสโผล่มา ชอบมากกกกกกก ชอบจริงๆ ที่รุ่นพี่ฮาเดสโดดเด่นขึ้นมาได้ เพราะมีแฟนอย่างอาเรีย(ใช่ป่ะ) ซึ่งในแวบแรก คนเขียนสร้างจุดยืนของฮาเดสมาแล้วว่า เก่ง แกร่ง เท่ ขรึม แล้วจัดตัวอาเรียออกมาคุมฮาเดสอีกที ทำให้จุดเด่นของทั้งคู่ดูเด่นมากขึ้น และความน่ารักของรุ่นพี่ฮาเดสก็เพิ่มขึ้นมากๆ จุดที่นิยมตัวอาเดสมากที่สุด ไม่ใช่ฉากที่สู้กับปีศาจในตอนท้ายแล้ว.... แต่เป็นตอนที่เขาอยู่คู่กับอาเรียต่างหาก!

น่าแปลกใจเรื่องของเรฟ เพราะว่าเราชอบนักบวช ไม่ว่าจะพระ บาทหลวง หรือศาสนาอื่น แต่ตัวละครนี้กลับยังไม่ค่อยดึงดูดใจเรานัก

กลยุทธ์ในเรื่องไม่เลวเลย ที่น่าสนุกคือจดหมายจากอาเรียถึงฮาเดส ที่นำมาเป็นกลยุทธ์ที่เฉลยในตอนท้าย

สุดท้ายฝากถึงเฮียหนุ่ม จะรออ่านเล่มต่อๆไป เพื่อรุ่นพี่ฮาเดส ถ้าทำเขาตายขึ้นมา ^^ จะกัดหูเฮียให้ขาดกระจุย แล้วเอามีดเสียบเข้ารูหู บิดมือบี้สมองแล้วควักออกมา... อ๊ะ เผลอพูดเรื่องโหดร้ายไปซะแล้ว...

สู้ต่อไป ทาเคหนุ่ม!!